Terapia noseal high-flow dla pierwotnego wsparcia oddechowego u wcześniaków cd

Wielkość kaniuli donosowej została określona zgodnie z instrukcjami producentów w celu utrzymania wycieku w nozdrzach. Maksymalny dopuszczalny przepływ gazu wynosił 8 litrów na minutę, zgodnie z zaleceniami producenta. Niemowlę zakwalifikowane do terapii wysokoprzepływowej, która spełniła kryteria niepowodzenia leczenia, może otrzymać CPAP jako terapię ratunkową, zapoczątkowaną na 7 do 8 cm wody. Niemowlęta, które nadal spełniały kryteria niepowodzenia leczenia, były intubowane i wentylowane. U niemowląt losowo przydzielonych do CPAP ciśnienie początkowe wynosiło 6 do 8 cm wody, co osiągnięto za pomocą respiratora, podwodnego układu pęcherzykowego lub urządzenia o zmiennym przepływie. Leczenie przeprowadzono za pomocą krótkich prętów binasal lub maski nosowej, zgodnie z protokołem w każdym ośrodku uczestniczącym, z określeniem wielkości zgodnie z zaleceniami producenta. Maksymalne dopuszczalne ciśnienie wynosiło 8 cm wody. Niemowlęta leczone CPAP, które spełniały kryteria niepowodzenia leczenia, były intubowane i wentylowane.
Zmiany w podtrzymywaniu oddychania wykonywano w krokach co litr na minutę (w przypadku terapii wysokoprzepływowej) lub cm wody (w przypadku CPAP). Wszystkie niemowlęta oceniano co najmniej codziennie. Odsunięcie od nieinwazyjnego wspomagania oddechowego rozważano, jeśli wystąpiła kliniczna poprawa, a niemowlęta otrzymywały ułamek zainspirowanego tlenu 0,3 lub mniej, podczas gdy odstawienie nieinwazyjnego wsparcia było rozważane u niemowląt, które otrzymywały część zainspirowanego tlenu 0,3 lub niższego, z przepływ gazu 4 litry na minutę (w grupie wysokiego przepływu) lub ciśnienie 5 cm wody (w grupie CPAP); wcześniejsze zaprzestanie wsparcia może zostać zlecone według uznania lekarza prowadzącego. Jeśli wymagane było dalsze wsparcie po odstawieniu wspomagania oddechowego, ponownie losowano przypisane losowo leczenie, z tym wyjątkiem, że niemowlęta w grupie z wysokim przepływem z wcześniejszą niewydolnością leczenia mogły otrzymywać CPAP według uznania lekarza prowadzącego.
Wyniki badań
Pierwszorzędowym wynikiem była niewydolność leczenia w ciągu 72 godzin po randomizacji. Uważano, że leczenie zakończyło się niepowodzeniem, jeśli niemowlę otrzymujące maksymalne wsparcie (terapia wysokoprzepływowa przy przepływie gazu 8 litrów na minutę lub CPAP przy ciśnieniu 8 cm wody) spełnia jedno lub więcej z następujących kryteriów: część inspiracji tlen 0,4 lub wyższy, wartość pH 7,2 lub niższa plus ciśnienie cząstkowe dwutlenku węgla większe niż 60 mm Hg (8,0 kPa) w próbce tętniczej lub swobodnie płynącej krwi włośniczkowej otrzymanej co najmniej godzinę po rozpoczęciu przydzielonego leczenia lub dwa lub więcej epizodów bezdechu wymagających wentylacji pod ciśnieniem dodatnim w ciągu 24 godzin lub sześciu lub więcej epizodów wymagających interwencji w ciągu 6 godzin. Zgłaszano także, że niemowlęta z naglącą potrzebą intubacji i wentylacji mechanicznej (zgodnie z ustaleniami lekarza prowadzącego) miały niewydolność leczenia.
Z góry ustalone wyniki wtórne obejmowały przyczynę (lub przyczyny) niewydolności leczenia, zastosowanie wentylacji mechanicznej w ciągu 72 godzin po randomizacji lub w dowolnym momencie podczas przyjęcia, uraz nosa, inne komplikacje, w tym powikłania wcześniactwa i inne środki stosowania układu oddechowego. wsparcie i zdrowie noworodków
[przypisy: poligeny, lifting wolumetryczny, talasemia objawy ]