Odczulenie antygenu bialkowym pozbawia uczulenia wszystkie komórki ustroju

Odczulenie antygenu białkowym pozbawia uczulenia wszystkie komórki ustroju; jak to wykazano na wyosobnionych narządach, Mianowicie narządy poddane działaniu bardzo małych dawek antygenu nie są później wrażliwe na dawki wstrząsowe tego samego antygenu. Prócz białka działają odczulająco lipidy, jak np. lecytyna, środki narkotyczne prócz morfiny, rozmaite zaś sole mogą spowodować odczulenie przez zmianę izotonii krwi. Działanie odczulające posiada również adrenalina i atropina, co wskazywałoby, że w powstawaniu wstrząsu anafilaktycznego- odgrywa dużą rolę układ nerwowy, autonomiczny. Naświetlanie promieniami rentgenowskimi zapobieganie wstrząsowi. Continue reading „Odczulenie antygenu bialkowym pozbawia uczulenia wszystkie komórki ustroju”

Sciany zyl

Ze względu na niskie ciśnienie, panujące w układzie żylnym, spowodowane wyczerpaniem się siły pędnej serca w obrębie układu włoskowatego, celem zapobiegania . zastojowi krwi i, co gorzej, powrotowi jej w kierunku sieci włoskowatej, większość żył jest wyposażona w tzw. zastawki żylne(valrulae yenosae). Pod nazwą tą rozumiemy kieszonkowate fałdy śródbłonka, skierowane otworem w kierunku prądu krwi. Tego rodzaju budowa zastawek nie stawia przeszkód prawidłowemu kierunkowi prądu krwi, gdyby jednak krew napotykała na swej drodze na przeszkody i miała dążność do powrotu, to zastawki otwierają się, zamykając szczelnie światło naczynia. Continue reading „Sciany zyl”

Gruczoly chlonne

Gruczoły chłonne, otrzymujące chłonkę z danego narządu, nazywamy – gruczołami rejonowymi. Każda więc okolica ciała posiada odpowiednie gruczoły chłonne (z wyjątkiem przestrzeni podpajęczynówkowej). Do wyjątków należą stosunki znalezione przez Baumau wielu ssaków udomowionych, kiedy to naczynia chłonne, zamiast zachować swą odrębność aż do żyły czczej przedniej, uchodzą wcześniej wprost do żył sąsiednich. Stosunek naczyń chłonnych do gruczołów rejonowych przedstawia się w ten sposób, iż naczynia te doprowadzają chłonkę do gruczołu – naczyniami doprowadzającymi (rasa afferentia), chłonka zaś wypływa ż gruczołu – naczyniami odprowadzającymi(rasa ejferentia). Ogół naczyń chłonnych zbiera się wreszcie w dwu wielkich naczyniach, którymi są: – przewód piersiowy oraz- pień chłonny prawy. Continue reading „Gruczoly chlonne”

gruczoly chlonne

Znajomość rozmieszczenia tych gruczołów jest niezmiernie ważna dla każdego lekarza, gdyż dzięki niej jest on w stanie umiejscowić punkt podległy zakażeniu. Zarówno skład ilościowy poszczególnych zespołów gruczołów chłonnych, jak i ich wielkość wykazują znaczną zmienność u różnych ssaków. Naogół da się powiedzieć, że największe gruczoły chłonne występują u Boridae, a najmniejsze u Equidae, przy czym stosunki ilościowe przedstawiają się wprost odwrotnie. U osobników młodych gruczoły chłonne są stosunkowo większe aniżeli w stanie dorosłym. Większość gruczołów waha się w szerokich granicach od 2 mm do 200 mm (), przy czym górne granice są charakterystyczne dla Bovidae. Continue reading „gruczoly chlonne”

Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 9

Ograniczenie analiz porównujących ryzyko zakażeń wśród osób otrzymujących szczepionkę i placebo polega na tym, że grupy porównawcze nie mogły być randomizowane i mogły występować resztkowe zakłócenia, ponieważ analiza była kontrolowana tylko pod względem płci i wyjściowych behawioralnych czynników ryzyka. Istotne interakcje przeciwciał IgA swoistych dla Env z innymi pierwotnymi zmiennymi dodatkowo potwierdzają znaczenie przeciwciał wiążących IgA w przewidywaniu ryzyka infekcji (Tabela S4 w Dodatku Uzupełniającym). W przypadku szczepionek z niskim poziomem przeciwciał IgA swoistych dla Env, cztery z pozostałych pięciu podstawowych zmiennych – awidność IgG, cytotoksyczność komórkowa zależna od przeciwciał, przeciwciała neutralizujące i limfocyty T CD4 swoiste względem Env – były odwrotnie skorelowane z infekcją, podczas gdy u wysokie poziomy przeciwciał IgA swoistych dla Env, nie było korelacji między tymi zmiennymi a infekcją (Tabela S4 w Dodatku Aneks). Obserwowane interakcje generowały hipotezę, że poziomy przeciwciał IgA w osoczu wpływają na ochronne funkcje efektorowe IgG, zjawisko obserwowane w przypadku innych patogenów, 35,36 w regulacji funkcji autoprzeciwciał, 37 oraz w odpowiedzi immunologicznej na raka38. Continue reading „Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 9”

Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 7

Krzywe podkreślają zwiększoną szybkość infekcji wśród biorców szczepionek z wysokim poziomem przeciwciał IgA swoistych dla Env, w porównaniu z innymi biorcami szczepionki, oraz zmniejszoną częstością zakażenia wśród biorców szczepionek z wysokim poziomem przeciwciał V1V2. Ryzyko zakażenia szczepionką, zgodnie z poziomem przeciwciał przeciwko V1V2 lub swoistym dla przeciwciał IgE, w porównaniu z placebo
Odpowiedzi immunologiczne specyficzne względem Env były bezpośrednio związane z ryzykiem zakażenia w grupie szczepionkowej, co zwiększyło prawdopodobieństwo, że wywoływana przez szczepionkę odpowiedź IgA specyficzna względem Env zwiększała ryzyko zakażenia w badaniu RV144. Aby ocenić tę możliwość, wykorzystaliśmy regresję logistyczną i Coxa, aby oszacować skuteczność szczepionki jako minus stosunek szans (hazard) dla zakażenia wśród szczepionek z niską, średnią i wysoką odpowiedzią IgA swoistą dla Env, w porównaniu z wszystkimi biorcami placebo, którzy byli HIV -1 ujemne w 24 tygodniu (rysunek S3 w dodatkowym dodatku). Stwierdziliśmy, że zarówno niskie poziomy przeciwciał V1V2, jak i wysokie poziomy przeciwciał IgA swoistych dla Env u szczepionek były związane z wyższym odsetkiem zakażenia niż wśród osób otrzymujących placebo (rysunek S3 w Dodatku uzupełniającym). Continue reading „Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 7”

Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jako terapia początkowa w napadowym migotaniu przedsionków AD 4

Pacjenci otrzymali dziennik, w którym zapisywali informacje na temat objawów arytmii i kontaktów z innymi podmiotami świadczącymi opiekę zdrowotną. Wyniki badań
Pierwszorzędowymi punktami końcowymi badania były: ciężar migotania przedsionków (zdefiniowany jako odsetek czasu w migotaniu przedsionków w każdym zapisie Holtera) i łączny ciężar migotania przedsionków (określony jako odsetek czasu w migotaniu przedsionków we wszystkich zapisach Holtera uzyskanych podczas kontynuacja). Do analizy włączono tylko epizody migotania przedsionków dłuższe niż minuta. Wtórne wyniki leczenia obejmowały wykluczenie migotania przedsionków i brak objawów migotania przedsionków w 24-miesięcznej obserwacji, skumulowane i występujące u każdego pacjenta obciążenie objawowym migotaniem przedsionków, czas do wystąpienia pierwszego nawrotu migotania przedsionków po okresie zaćmy i trzepotanie przedsionków niż minuta. Continue reading „Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jako terapia początkowa w napadowym migotaniu przedsionków AD 4”

Globalny, regionalny i krajowy obrót w chorobie reumatycznej serca, 1990-2015 ad 5

Zmniejszenie liczby zgonów z przyczyn pośrednich lub nieokreślonych w 2014 r. Wynika z opóźnienia w otrzymywaniu danych z ważnych systemów danych rejestracyjnych, które miały wyższy odsetek kodów nieokreślonych lub pośrednich. Na rycinie 3 przedstawiono surową liczbę zgonów na świecie zakodowanych z powodu reumatologicznej choroby serca i nieokreślonych lub pośrednich kodów przyczyn zgonu, które zostały przypisane do reumatycznych chorób serca, zgodnie z rokiem. Wzrost liczby zgonów w 2008 r. Wynika z dodania danych z chińskiego systemu rejestracji i zgłaszania śmiertelności. Continue reading „Globalny, regionalny i krajowy obrót w chorobie reumatycznej serca, 1990-2015 ad 5”