Tetnice sródstopowe podeszwowe

Podczas gdy u Canidae, Suidae i Boridae prymat dzierży niepodzielnie t. dostopowa, to u Hominidae takim pierwszeństwem odznacza się t. piszczelowa tylna, a u Equidae sieć podeszwową stopy tworzą t. piszczelowa przednia i tylna. W ten zatem, czy też w inny sposób powstają w przestrzeniach międzykostnych śródstopia – t t. Continue reading „Tetnice sródstopowe podeszwowe”

zwezanie srednicy przekroju naczyn wloskowatych

W ogóle da się powiedzieć, że zwężanie średnicy przekroju naczyń włoskowatych; a nawet ich całkowite zamknięcie wywołują gałązki naczyniowe zwężające układu współczulnego (rasoconstrictoresl), adrenalina nadnerczy i wazopressyna płata tylnego przysadki. Wręcz odmiennie, a więc naczyniorozszerzająco działają układ przywspółczulny (vasodiiatatoresl), acetylocholina i histamina. Według niektórych autorów należy rozróżniać dwa rodzaje naczyń włoskowatych: – nn. włoskowate odżywcze i nn. włoskowate czynnościowe. Continue reading „zwezanie srednicy przekroju naczyn wloskowatych”

Zyla odprowadzajaca krew z konczyny tylnej jest – z. biodrowa zewnetrzna

Ze względu na to, że odcinki końcowe obu żż. czczych znajdują się w obrębie klatki piersiowej podlegają one wpływowi ciśnienia ujemnego, powstającego tam w czasie ruchów. wdechowych. W ten sposób tworzy się mechanizm ssący, umożliwiający odpływ krwi z żż. czczych do serca, wykazujących w swym wnętrzu znaczne zwolnienie szybkości przepływu nurtu krwi. Continue reading „Zyla odprowadzajaca krew z konczyny tylnej jest – z. biodrowa zewnetrzna”

naczynia chlonne

W miarę zwiększania się średnicy, powstaje wokół ściany śródbłonkowej perithelium, składające się z włókien klejodalnych, włókien sprężystych i nielicznych miocytów gładkich. Dzięki obecności miocytów, naczynia chłonne mogą się kurczyć rytmicznie, przejawiając ruchomość typu robaczkowatego. Jest to o tyle ważne, że u ssaków układ chłonny jest pozbawiony silników w postaci serc chłonnych, w które obfitują Urodela, a chłonka przemieszcza się w kierunku układu żylnego dzięki i wskutek skurczów przyległych mięśni. Celem zapobieżenia niewłaściwemu kierunkowi chłonki, wzdłuż naczyń chłonnych są gęsto rozsiane kieszonkowate, parzyste – zastawki chłonne (valrulae lymphaticae), przypominające zastawki żylne. Na drodze do układu żylnego chłonka, powstała w tkankach, musi ulec filtracji przez gruczoły chłonne (lymphoglandulae), o których budowie była mowa w innym miejscu . Continue reading „naczynia chlonne”

Zatoki chlonne

Te przestrzenie międzykomórkowe odgrywają szczególną rolę w tkankach pozbawionych naczyń krwionośnych. Mam tutaj na myśli przede wszystkim naskórek oraz rogówkę oka. b) – Przestrzenie okołonerwowe (s patia perineuralia), otaczające pnie nerwowe. c) – Zatoki chłonne kosmkowe(sinus tymphatici), znajdujące się w kosmkach jelitowych . d) – Jamy chłonne (cara ornplica) stanowią obszerne przestrzenie, wysłane śródbłonkiem i zaliczane często do tzw. Continue reading „Zatoki chlonne”

zespól gruczolów chlonnych rejonowych

Tak więc z całego ciała, a zwłaszcza z przewodu pokarmowego, spływa bezustannie prąd chłonki znajdując ujście w układzie żylnym. Ilość w ten sposób ściekającej z tkanek chłonki nie jest mała, obliczono bowiem, że wynosi ona u człowieka około dwóch litrów na dobę. Lwia część tej ilości przypada na układ chłonny przewodu pokarmowego, stanowiącego drogi, którymi wchłonięte przez nabłonek jelitowy tłuszcze dostają się do krwiobiegu ogólnego. Ujęcie opisowe ogółu naczyń chłonnych ustroju jest niezmiernie trudne, zadowolimy się przeto podziałem ich na dwa zasadnicze zespoły: – naczynia chłonne powierzchowne(vasa f:ymphatica superfic. ) i naczynia chłonne głębokie (rasa f:ymphatica prof. Continue reading „zespól gruczolów chlonnych rejonowych”

Hamowanie ścieżki hedgehog u pacjentów z zespołem podstawnokomórkowym Nevusa AD 7

Uzyskaliśmy próbki biopsyjne z nowotworów podstawnokomórkowego raka, aby określić histologiczne korelacje widocznych zmian w nowotworach. Resztkowe mikroskopowe raki podstawnokomórkowe występowały u 88% losowych próbek (22 z 25) raka podstawnokomórkowego, które zostały klinicznie podniesione (płytki lub grudki) u pacjentów leczonych wismodegibem przez miesiąc. Wśród pacjentów otrzymujących wismodegib przez ponad 3 miesiące, 46% próbek biopsyjnych (6 z 13) ujawniło resztkowe guzy wykryte w przypadkowych przekrojach histologicznych. Wśród zmian, które wydawały się być klinicznie rozdzielone (tj. Continue reading „Hamowanie ścieżki hedgehog u pacjentów z zespołem podstawnokomórkowym Nevusa AD 7”

Globalny, regionalny i krajowy obrót w chorobie reumatycznej serca, 1990-2015 czesc 4

Narzędzie wykorzystuje model offsetu logarytmiczno-normalnego ze stałymi efektami dla cech badania (tj. Współczynników projektowych), które odbiegają od z góry określonego odniesienia i współzmiennych zależnych od lokalizacji (dochód i sumaryczna zmienna ekspozycji). Aby dokonać prognoz dla wszystkich krajów, dokonano oszacowań w kaskadzie analitycznej ze świata do 7 super-regionów, następnie do 21 regionów świata, a następnie do 195 krajów i terytoriów. Ta kaskada wykorzystała założenie, że bliskość geograficzna wpływa na wzorce chorobowości w reumatycznych chorobach serca. Informacje z wyższych poziomów w kaskadzie zostały wykorzystane jako wcześniejsze rozkłady na następnym poziomie. Continue reading „Globalny, regionalny i krajowy obrót w chorobie reumatycznej serca, 1990-2015 czesc 4”

Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla ad 7

Analiza próbki biopsji archiwalnej pokazuje naciek immunologiczny, który jest najintensywniejszy na granicy guza z zrębem, w tym makrofagi CD68 + i limfocyty T CD8 + infiltrujące miękisz guza. PD-1 ulega ekspresji na 56% komórek CD8 w tym mikroskopijnym polu. PD-L1 ulega ekspresji na komórkach nowotworowych (10% komórek nowotworowych w tym polu, niebieskie strzałki) i makrofagach (43% makrofagów w tym polu, czerwone strzałki) i jest widoczny bezpośrednio w sąsiedztwie limfocytów PD-1 +. Analiza próbki pobranej po biopsji wykazuje rozlany naciek immunogenno-fagocytarny i brak dowodów na obecność resztkowego guza. Naciek immunologiczny obejmuje makrofagi CD68 + i limfocyty T CD8 +, z wczesnym agregatem limfatycznym (biała gwiazda), w którym obserwuje się ekspresję PD-1 i PD-L1. Continue reading „Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla ad 7”