ANTYANAFILAKSJA

ANTYANAFILAKSJA wprowadzenie dużych dawek antygenu nie wywołuje objawów . Ten stan nazywamy antyanafilaksją. Najszybciej odczulenie tak małymi dawkami powstaje- po powtórnym wstrzyknięciu antygenu do krwi, bo prawie natychmiast. Po 2 – godzinach uzyskujemy odczulenie po wprowadzeniu małych dawekantygenu dootrzewnowo i po 4 godzinach po wprowadzeniu podskórnym. W ten sposób odczulona świnka morska znosi później bez szkody nawet kilkaset śmiertelnych dawek antygenu. Continue reading „ANTYANAFILAKSJA”

W tym przypadku stoja jej na drodze trzy kolejne sieci wloskowate

W tym przypadku stoją jej na drodze trzy kolejne sieci włoskowate: sieć włoskowata przewodu pokarmowego lub śledziony, sieć włoskowata wątroby i wreszcie sieć włoskowata płucna. Czas całkowitego obiegu krwi od komory lewej do przedsionka lewego serca obejmuje przeciętnie okres odpowiadający 27 systolom serca. Stanowi to u człowieka około 23 sekund. Szybkość zatem przepływu krwi jest znaczna, szybkość jednak. krwiobiegu w sieci włoskowatej jest mała, wynosi bowiem zaledwie 0,5 mm na sekundę, tj. Continue reading „W tym przypadku stoja jej na drodze trzy kolejne sieci wloskowate”

Druga cecha naczyn zylnych jest raczej bierne zachowanie sie ich w stosunku do pradu krwi

Drugą cechą naczyń żylnych jest raczej bierne zachowanie się ich w stosunku do prądu krwi oraz mniejsza ich stałość w sposobie rozmieszczenia. Ponadto jest ich więcej, aniżeli tętnic, albowiem w wielu częściach ciała jednej tętnicy towarzyszą dwie żyły siostrzane. Ściany żył są względnie cienkie i wiotkie, co zawdzięczają swemu ubóstwu w elementy sprężyste. Podział ściany na trzy warstwy, który przeprowadziliśmy dla tętnic, da się uskutecznić i dla żył, aczkolwiek granice między poszczególnymi warstwami, zwłaszcza w naczyniach drobnych, są znacznie mniej ważne. I tutaj więc rozróżniamy: – osłonkę wewn. Continue reading „Druga cecha naczyn zylnych jest raczej bierne zachowanie sie ich w stosunku do pradu krwi”

Systematyczny rozbiór ukladu zylnego

Nie ulega wątpliwości, że to podobieństwo jest spowodowane analogicznymi warunkami hemodynamicznymi, panującymi w tych dwóch układach. Systematyczny rozbiór układu żylnego ograniczymy do wytycznych zasadniczych, albowiem w wielu okolicach ciała rozmieszczenie żył. wzoruje się na rozmieszczeniu bliźniaczych tętnic, z tym zastrzeżeniem że, jak wspomniałem wyżej, bardzo często jednej tętnicy towarzyszy nie jedna, lecz dwie żyły siostrzane. Cały układ żylny daje się podzielić na trzy naturalne układy wtórne, a mianowicie: – układ żylny serca, układ żyły czczej przedniej i układ żyły czczej tylnej. Układ żylny serca (venae cordis}. Continue reading „Systematyczny rozbiór ukladu zylnego”

Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 8

Przedstawiono wyniki analizy korelacji immunologicznej skuteczności szczepionki przeciwko RV144 HIV-1. To skorelowane badanie zaprojektowano jako hipotezę generującą i wrażliwą na wykrycie silnych korelatów ryzyka zakażenia.23 Zidentyfikowana korelacja ryzyka infekcji może być przyczyną indukowanej przez szczepionkę ochrony przed zakażeniem HIV-1, odpowiednikiem innych niezidentyfikowanych odpowiedzi immunologicznych, które są rzeczywiście odpowiedzialne za ochronę lub marker narażenia na HIV-1 lub podatność na infekcję.1-3 Aby ustalić, czy ryzyko zakażenia jest związane z ochroną szczepionki, należy je przetestować w dodatkowych badaniach skuteczności szczepionek klinicznych lub przetestować w Modele zwierzęce.1-3 Rozległe badania pilotażowe immunogenności wykazały 17 testów limfocytów T, przeciwciał i testów odporności wrodzonej, które zostały uszeregowane pod priorytet z wcześniej zaplanowanymi analizami pierwotnymi i wtórnymi w celu zmaksymalizowania mocy statystycznej w analizie pierwotnej w celu wykrycia korelatów ryzyka infekcji.
Spośród sześciu zmiennych testowych wybranych do analizy pierwotnej, dwie wykazały znaczące korelacje z zakażeniem wśród biorców szczepionki: przeciwciało IgG wiążące się z rusztowaniem V1V2 Env korelowało odwrotnie z infekcją, a wiązanie przeciwciała IgA z Env korelowało bezpośrednio z zakażeniem. Te dwa korelacje ryzyka, łącznie wzięte, były silnie skorelowane ze stopniem zakażenia i mogą generować ważne hipotezy dotyczące odpowiedzi immunologicznej wymagane do ochrony przed HIV-1,1-3 w celu poprawy wyboru pierwotnych punktów końcowych w kolejnych badaniach szczepionek HIV-1, 24 i prowadzić do ulepszonych szczepionek. Continue reading „Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 8”

Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jako terapia początkowa w napadowym migotaniu przedsionków AD 7

Wyniki Jakości Życia SF-36. Jakość życia nie różniła się istotnie między grupami w punkcie wyjściowym. Wyniki podsumowania fizycznego komponentu i komponentu mentalnego SF-36 znacznie poprawiły się w stosunku do wartości wyjściowych w obu grupach terapeutycznych. Wynik sumaryczny komponentu fizycznego poprawił się bardziej w czasie w grupie ablacyjnej niż w grupie leczenia farmakologicznego (tabela 2). Continue reading „Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jako terapia początkowa w napadowym migotaniu przedsionków AD 7”

Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jako terapia początkowa w napadowym migotaniu przedsionków AD 4

Pacjenci otrzymali dziennik, w którym zapisywali informacje na temat objawów arytmii i kontaktów z innymi podmiotami świadczącymi opiekę zdrowotną. Wyniki badań
Pierwszorzędowymi punktami końcowymi badania były: ciężar migotania przedsionków (zdefiniowany jako odsetek czasu w migotaniu przedsionków w każdym zapisie Holtera) i łączny ciężar migotania przedsionków (określony jako odsetek czasu w migotaniu przedsionków we wszystkich zapisach Holtera uzyskanych podczas kontynuacja). Do analizy włączono tylko epizody migotania przedsionków dłuższe niż minuta. Wtórne wyniki leczenia obejmowały wykluczenie migotania przedsionków i brak objawów migotania przedsionków w 24-miesięcznej obserwacji, skumulowane i występujące u każdego pacjenta obciążenie objawowym migotaniem przedsionków, czas do wystąpienia pierwszego nawrotu migotania przedsionków po okresie zaćmy i trzepotanie przedsionków niż minuta. Continue reading „Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jako terapia początkowa w napadowym migotaniu przedsionków AD 4”

Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla ad 6

W dniu 12 lutego 2016 r. Wystąpiło 11 przypadków progresji choroby lub zgonu. Charakterystykę odpowiedzi na anty-PD-1 przedstawiono na rycinie 1. W sumie 25 pacjentów miało co najmniej jedną ocenę guza podczas leczenia, z których 14 miało potwierdzoną odpowiedź (4 z pełną odpowiedzią i 10 z częściową odpowiedzią) , reprezentujący obiektywny wskaźnik odpowiedzi na poziomie 56% (95% przedział ufności [CI], 35 do 76). Ponadto pacjent z niepotwierdzoną odpowiedzią częściową nadal otrzymuje leczenie. Continue reading „Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla ad 6”

Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla ad 5

Charakterystykę pacjenta na początku badania przedstawiono w Tabeli 1. Mediana wieku pacjentów wynosiła 68 lat (zakres od 57 do 91). Dziewięciu pacjentów zostało sklasyfikowanych jako guzy z ujemnym mianem MCPyV (35%), a 17 zostało sklasyfikowanych jako mających nowotwór MCPyV-dodatni (65%). Żaden pacjent nie otrzymał wcześniejszej terapii systemowej w zaawansowanym raku z komórek Merkela; jednak jeden pacjent otrzymał chemioterapię uzupełniającą ponad 6 miesięcy przed rozpoczęciem badania. Aktywność kliniczna
Ryc. Continue reading „Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla ad 5”