TEORIE ANAFILAKSJI

TEORIE ANAFILAKSJI W mechanizmie powstawania anafilaksji należy rozpatrzeć dwie teorie, mianowicie teorię humoralną i teorię komórkową (celularną). 1. Teoria humoralna . Zwolennicy teorii humoralnej twierdzą, że wstrząs anafilaktyczny powstaje dzięki zmianom zachodzącym we krwi. Przedstawicielem teorii humoralnej jest Friedberger. Continue reading „TEORIE ANAFILAKSJI”

Tetnice sródstopowe podeszwowe

Podczas gdy u Canidae, Suidae i Boridae prymat dzierży niepodzielnie t. dostopowa, to u Hominidae takim pierwszeństwem odznacza się t. piszczelowa tylna, a u Equidae sieć podeszwową stopy tworzą t. piszczelowa przednia i tylna. W ten zatem, czy też w inny sposób powstają w przestrzeniach międzykostnych śródstopia – t t. Continue reading „Tetnice sródstopowe podeszwowe”

UKLAD NACZYNIOWY WLOSKOWATY

UKŁAD NACZYNIOWY WŁOSKOWATY B. Układ włoskowaty. Jak już była mowa powyżej, ostatecznym przeznaczeniem i celem układu tętniczego jest utworzenie – sieci włoskowatej (re te capiilare), przenikającej wszystkie tkanki. Niezwykle cienka ścianka – naczyń włoskowatych (rasa, capillaria) jest utworzona przez spłaszczony –śródbłonek (endothelium), na którym widnieją od zewnątrz kurczliwe – komórki Rougeta albo – pericyty, mogące wpływać na wielkość średnicy naczynia, a nawet zupełnie zamykać jego światło. Cienka ścianka naczynia włoskowatego jest miejscem filtracji, osmozy i dyfuzji, jakie ustawicznie się odbywają między krwią i środowiskiem międzykomórkowym tkanek . Continue reading „UKLAD NACZYNIOWY WLOSKOWATY”

Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 8

Przedstawiono wyniki analizy korelacji immunologicznej skuteczności szczepionki przeciwko RV144 HIV-1. To skorelowane badanie zaprojektowano jako hipotezę generującą i wrażliwą na wykrycie silnych korelatów ryzyka zakażenia.23 Zidentyfikowana korelacja ryzyka infekcji może być przyczyną indukowanej przez szczepionkę ochrony przed zakażeniem HIV-1, odpowiednikiem innych niezidentyfikowanych odpowiedzi immunologicznych, które są rzeczywiście odpowiedzialne za ochronę lub marker narażenia na HIV-1 lub podatność na infekcję.1-3 Aby ustalić, czy ryzyko zakażenia jest związane z ochroną szczepionki, należy je przetestować w dodatkowych badaniach skuteczności szczepionek klinicznych lub przetestować w Modele zwierzęce.1-3 Rozległe badania pilotażowe immunogenności wykazały 17 testów limfocytów T, przeciwciał i testów odporności wrodzonej, które zostały uszeregowane pod priorytet z wcześniej zaplanowanymi analizami pierwotnymi i wtórnymi w celu zmaksymalizowania mocy statystycznej w analizie pierwotnej w celu wykrycia korelatów ryzyka infekcji.
Spośród sześciu zmiennych testowych wybranych do analizy pierwotnej, dwie wykazały znaczące korelacje z zakażeniem wśród biorców szczepionki: przeciwciało IgG wiążące się z rusztowaniem V1V2 Env korelowało odwrotnie z infekcją, a wiązanie przeciwciała IgA z Env korelowało bezpośrednio z zakażeniem. Te dwa korelacje ryzyka, łącznie wzięte, były silnie skorelowane ze stopniem zakażenia i mogą generować ważne hipotezy dotyczące odpowiedzi immunologicznej wymagane do ochrony przed HIV-1,1-3 w celu poprawy wyboru pierwotnych punktów końcowych w kolejnych badaniach szczepionek HIV-1, 24 i prowadzić do ulepszonych szczepionek. Continue reading „Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 8”

Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 7

Krzywe podkreślają zwiększoną szybkość infekcji wśród biorców szczepionek z wysokim poziomem przeciwciał IgA swoistych dla Env, w porównaniu z innymi biorcami szczepionki, oraz zmniejszoną częstością zakażenia wśród biorców szczepionek z wysokim poziomem przeciwciał V1V2. Ryzyko zakażenia szczepionką, zgodnie z poziomem przeciwciał przeciwko V1V2 lub swoistym dla przeciwciał IgE, w porównaniu z placebo
Odpowiedzi immunologiczne specyficzne względem Env były bezpośrednio związane z ryzykiem zakażenia w grupie szczepionkowej, co zwiększyło prawdopodobieństwo, że wywoływana przez szczepionkę odpowiedź IgA specyficzna względem Env zwiększała ryzyko zakażenia w badaniu RV144. Aby ocenić tę możliwość, wykorzystaliśmy regresję logistyczną i Coxa, aby oszacować skuteczność szczepionki jako minus stosunek szans (hazard) dla zakażenia wśród szczepionek z niską, średnią i wysoką odpowiedzią IgA swoistą dla Env, w porównaniu z wszystkimi biorcami placebo, którzy byli HIV -1 ujemne w 24 tygodniu (rysunek S3 w dodatkowym dodatku). Stwierdziliśmy, że zarówno niskie poziomy przeciwciał V1V2, jak i wysokie poziomy przeciwciał IgA swoistych dla Env u szczepionek były związane z wyższym odsetkiem zakażenia niż wśród osób otrzymujących placebo (rysunek S3 w Dodatku uzupełniającym). Continue reading „Analizy korelacji immunologicznej w teście na skuteczność szczepionki przeciwko HIV-1 AD 7”

Terapia noseal high-flow dla pierwotnego wsparcia oddechowego u wcześniaków ad

Jednak badania te były małymi, jednoośrodkowymi badaniami, 13,14 podawało tymczasowe dane, 15 lub stanowiło podstację większego badania. Autorzy niedawnego przeglądu Cochrane sugerowali, że należy podjąć dodatkowe, odpowiednio napędzane, randomizowane badania oceniające terapię wysokoprzepływową jako pierwotne wspomaganie oddychania.16 Przeprowadziliśmy międzynarodowe, wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane badanie, aby przetestować hipotezę, że terapia wysokoprzepływowa będzie być nie gorszym od CPAP jako pierwotne wspomaganie oddychania u wcześniaków (wiek ciążowy, .28 tygodni 0 dni) z wczesną niewydolnością oddechową.
Metody
Projekt badania i nadzór
W badaniu wzięło udział dziewięć oddziałów intensywnej terapii noworodków w Australii i Norwegii. Komisja ds. Etyki w zakresie badań naukowych w każdym centrum uczestniczącym zatwierdziła badanie. Continue reading „Terapia noseal high-flow dla pierwotnego wsparcia oddechowego u wcześniaków ad”

Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla ad 9

Obecność onkogennych wirusów w nowotworach związanych z wirusami, w których antygeny wirusowe służą jako swoiste dla nowotworu antygeny, została ostatnio zaproponowana jako potencjalny marker mechanistyczny, który może przewidywać odpowiedź na terapię anty-PD-1. Ponad 20% wszystkich nowotworów na całym świecie jest związanych z wirusem i może mieć niskie lub niewielkie obciążenia mutacyjne z powodu nowotworzenia wywołanego przez dominujące działanie wirusowych onkogenów. Antygeny wirusowe są obce, a tym samym potencjalnie silnie pobudzające układ odpornościowy, a wiele nowotworów związanych z wirusami charakteryzuje się silnym naciekiem immunologicznym i ekspresją PD-L1.17,38 Te obserwacje dostarczają silnego uzasadnienia dla oceny skuteczności blokowania szlaku PD-1 u pacjentów z zaawansowanym, wcześniej nieleczonym rakiem z komórek Merkla, chorobą sierocą, dla której dostępne ogólnoustrojowe terapie przeciwrakowe nie znaczą wydłużają przeżycia. W tym badaniu odpowiedź na pembrolizumab nie korelowała z ekspresją PD-L1, co kontrastuje z doniesieniami o niektórych innych typach raka. Może to wynikać z faktu, że wskaźnik odpowiedzi jest stosunkowo wysoki, a zatem może być wymagana większa liczba pacjentów, aby rozpoznać zdolność dyskryminacyjną tego testu, chociaż czynniki techniczne, takie jak błąd pobierania próbek guza i stosowanie tkanek archiwalnych, mogą również odgrywać pewną rolę. Continue reading „Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla ad 9”

Blokada angiotensyny II i dylatacja aorty w zespole Marfana cd

Pacjentów oceniano pod kątem działań niepożądanych w tej dawce początkowej przez okres 3 tygodni przed stopniowo zwiększaną dawką do stałej dawki 1,4 mg na kilogram dziennie. Terapię rozpoczęto u jednego dodatkowego pacjenta z irbesartanem ARB (Avapro, Bristol-Myers Sąuibb) w początkowej dawce 1,4 mg na kilogram na dzień i ostatniej dawki 2,0 mg na kilogram dziennie. Poziom azotu mocznikowego we krwi i stężenie kreatyniny (tj. Czynność nerek) i poziomy elektrolitów oceniano po tym, jak pacjenci otrzymywali terapię ARB przez 3 miesiące. Leczenie beta-adrenolitykiem nie uległo zmniejszeniu lub przerwano, o ile pacjent nie wystąpił w związku z obydwoma lekami (zob. Continue reading „Blokada angiotensyny II i dylatacja aorty w zespole Marfana cd”