ANTYANAFILAKSJA

ANTYANAFILAKSJA wprowadzenie dużych dawek antygenu nie wywołuje objawów . Ten stan nazywamy antyanafilaksją. Najszybciej odczulenie tak małymi dawkami powstaje- po powtórnym wstrzyknięciu antygenu do krwi, bo prawie natychmiast. Po 2 – godzinach uzyskujemy odczulenie po wprowadzeniu małych dawekantygenu dootrzewnowo i po 4 godzinach po wprowadzeniu podskórnym. W ten sposób odczulona świnka morska znosi później bez szkody nawet kilkaset śmiertelnych dawek antygenu. Continue reading „ANTYANAFILAKSJA”

Anafilatoksyna

Anafilatoksyna nie traci swoich właściwości trujących przy ogrzewaniu do 56°, przy ciepłotach zaś wyższych rozpada się. Alkohol nie strąca anafilatoksyny. Również inni badacze stali na stanowisku, że w anafilaksji dochodzi do wytwarzania się enzymów, rozszczepiających białko po uczuleniu zwierzęcia. Te enzymy, rozkładając szybko i w znacznej ilości wtórnie wprowadzone białko, powodują powstawanie trujących ciał z rozpadającego się białka i one to warunkują wstrząs. Anafilatoksynę można otrzymać również z rozmaitych bakterii toksyn i innych ciał. Continue reading „Anafilatoksyna”

UKLAD NACZYNIOWY WLOSKOWATY

UKŁAD NACZYNIOWY WŁOSKOWATY B. Układ włoskowaty. Jak już była mowa powyżej, ostatecznym przeznaczeniem i celem układu tętniczego jest utworzenie – sieci włoskowatej (re te capiilare), przenikającej wszystkie tkanki. Niezwykle cienka ścianka – naczyń włoskowatych (rasa, capillaria) jest utworzona przez spłaszczony –śródbłonek (endothelium), na którym widnieją od zewnątrz kurczliwe – komórki Rougeta albo – pericyty, mogące wpływać na wielkość średnicy naczynia, a nawet zupełnie zamykać jego światło. Cienka ścianka naczynia włoskowatego jest miejscem filtracji, osmozy i dyfuzji, jakie ustawicznie się odbywają między krwią i środowiskiem międzykomórkowym tkanek . Continue reading „UKLAD NACZYNIOWY WLOSKOWATY”

UKLAD NACZYNIOWY CHLONNY

UKŁAD NACZYNIOWY CHŁONNY Układ naczyniowy chłonny służy do odprowadzania – chłonki z wszelkich przestrzeni chłonnych do wnętrza układu żylnego, a w szczególności do żyły czczej przedniej, w bezpośrednim sąsiedztwie ujścia do niej pnia dwujarzmowego. W ten sposób układ chłonny, szeroko rozpowszechniony wśród wszystkich kręgowców, może być uważany za pewnego rodzaju uzupełnienie układu żylnego. Z powyższego określenia bynajmniej nie wynika, byśmy już obecnie mogli mieć wyraźny pogląd na istotę układu chłonnego. W rzeczywistości pomimo licznych prac z tego zakresu, w których udział anatomów polskich (H. Hoyer i jego uczniowie) zaznacza się wybitnie, układ chłonny stanowi jeden z tych działów anatomii kręgowców, który może w przyszłości okazać wiele niespodzianek. Continue reading „UKLAD NACZYNIOWY CHLONNY”

Globalny, regionalny i krajowy obrót w chorobie reumatycznej serca, 1990-2015 ad 6

W latach 1990-2015 częstość występowania standaryzacji wiekowej znacząco spadła w kilku regionach (rys. 4B). W 2015 r. Standaryzacja wiekowa utrzymywała się na najwy.szym poziomie w Oceanii, a następnie w środkowej Afryce subsaharyjskiej i Azji Południowej. W 2015 r. Continue reading „Globalny, regionalny i krajowy obrót w chorobie reumatycznej serca, 1990-2015 ad 6”

Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla

Merkel-cell carcinoma jest agresywnym rakiem skóry związanym z ekspozycją na światło ultrafioletowe i poliomawirusy komórek Merkla (MCPyV). Zaawansowany rak komórek Merkela często reaguje na chemioterapię, ale reakcje są przejściowe. Blokowanie zaprogramowanej śmierci immunologicznej (PD-1) jest przedmiotem zainteresowania, ponieważ guzy te często wyrażają PD-L1, a komórki T specyficzne względem MCPyV wyrażają PD-1. Metody
W tym wieloośrodkowym, drugim, niekontrolowanym badaniu, przypisaliśmy dorosłych zaawansowanym rakiem z komórek Merkela, którzy nie otrzymali wcześniejszej terapii ogólnoustrojowej w celu otrzymania pembrolizumabu (anty-PD-1) w dawce 2 mg na kilogram masy ciała co 3 tygodnie . Pierwszorzędowym punktem końcowym był obiektywny wskaźnik odpowiedzi zgodnie z kryteriami oceny odpowiedzi w przypadku guzów litych, wersja 1.1. Continue reading „Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla”

Skuteczność szczepionki podjednostkowej Herpes Zoster dla dorosłych w wieku 70 lat lub starszych ad 6

Częstość występowania półpaśca na 1000 osobolat wynosiła 0,9 w grupie HZ / su i 9,2 w grupie placebo, dla ogólnej skuteczności szczepionki 89,8% (95% przedział ufności [CI], 84,2 do 93,7; P <0,001) . Skuteczność szczepionki nie różniła się istotnie między dwiema grupami wiekowymi (90,0% wśród uczestników 70-79 lat i 89,1% wśród uczestników .80 lat). W analizie czasu do wystąpienia skumulowana częstość występowania półpaśca była niższa w grupie HZ / su niż w grupie placebo, zarówno w zmodyfikowanej, jak i całkowitej grupie szczepionych (wykres 2A i 2C). W zbiorczej analizie uczestników w wieku 70 lat lub starszych z ZOE-70 i ZOE-50 wystąpiło łącznie 25 potwierdzonych przypadków półpaśca u pacjentów otrzymujących HZ / su, w porównaniu do 284 pacjentów otrzymujących placebo, co spowodowało skuteczność szczepionki 91,3% wobec herpes zoster (95% CI, 86,8 do 94,5%) (Tabela 1). Skuteczność szczepionki nie różniła się istotnie pomiędzy dwiema grupami wiekowymi (91,3% u uczestników 70-79 lat i 91,4% u uczestników .80 lat); wyniki były podobne w całej zaszczepionej kohorcie (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Continue reading „Skuteczność szczepionki podjednostkowej Herpes Zoster dla dorosłych w wieku 70 lat lub starszych ad 6”

Skuteczność szczepionki podjednostkowej Herpes Zoster dla dorosłych w wieku 70 lat lub starszych ad 5

Niektórzy uczestnicy całej szczepionej kohorty mieli więcej niż jeden powód do wykluczenia ze zmodyfikowanej kohorty szczepionej. HZ / su oznacza szczepionkę podjednostkową Herpes zoster. Uczestnicy byli zapisani do ZOE-70 między 2 sierpnia 2010 r. A 21 lipca 2011 r. Ostatnia wizyta studyjna odbyła się 24 lipca 2015 r. Continue reading „Skuteczność szczepionki podjednostkowej Herpes Zoster dla dorosłych w wieku 70 lat lub starszych ad 5”

Blokada angiotensyny II i dylatacja aorty w zespole Marfana ad 5

Porównanie rocznych wskaźników zmiany średnicy aortalnej z wynikami u pacjentów z ciężkim zespołem Marfana przed rozpoczęciem i po rozpoczęciu terapii ARB oraz u pacjentów z łagodnym zespołem Marfana Odbieranie samych beta-blokerów. Ryc. 1. Ryc. 1. Continue reading „Blokada angiotensyny II i dylatacja aorty w zespole Marfana ad 5”

Blokada angiotensyny II i dylatacja aorty w zespole Marfana cd

Pacjentów oceniano pod kątem działań niepożądanych w tej dawce początkowej przez okres 3 tygodni przed stopniowo zwiększaną dawką do stałej dawki 1,4 mg na kilogram dziennie. Terapię rozpoczęto u jednego dodatkowego pacjenta z irbesartanem ARB (Avapro, Bristol-Myers Sąuibb) w początkowej dawce 1,4 mg na kilogram na dzień i ostatniej dawki 2,0 mg na kilogram dziennie. Poziom azotu mocznikowego we krwi i stężenie kreatyniny (tj. Czynność nerek) i poziomy elektrolitów oceniano po tym, jak pacjenci otrzymywali terapię ARB przez 3 miesiące. Leczenie beta-adrenolitykiem nie uległo zmniejszeniu lub przerwano, o ile pacjent nie wystąpił w związku z obydwoma lekami (zob. Continue reading „Blokada angiotensyny II i dylatacja aorty w zespole Marfana cd”