Zyla sercowa wielka

Żyła sercowa wielka (Y. cordis magna) zbiera krew głównie ze ścian komory lewej. Rozpoczyna się ona – gałęzią zstępującą(ram. us descendene) w pobliżu wierzchołka serca, po czym ciągnie się wzdłuż rowka podłużnego brzusznego, przechodząc na poziomie rowka wieńcowego w – gałąź okalającą( ramus circumflexue), która, zagiąwszy się o lewą krawędź serca, przedostaje się na powierzchnię grzbietową serca. W rowku wieńcowym gałąź zstępująca otrzymuje gałąź dopływową – ż. Continue reading „Zyla sercowa wielka”

gruczoly chlonne

Znajomość rozmieszczenia tych gruczołów jest niezmiernie ważna dla każdego lekarza, gdyż dzięki niej jest on w stanie umiejscowić punkt podległy zakażeniu. Zarówno skład ilościowy poszczególnych zespołów gruczołów chłonnych, jak i ich wielkość wykazują znaczną zmienność u różnych ssaków. Naogół da się powiedzieć, że największe gruczoły chłonne występują u Boridae, a najmniejsze u Equidae, przy czym stosunki ilościowe przedstawiają się wprost odwrotnie. U osobników młodych gruczoły chłonne są stosunkowo większe aniżeli w stanie dorosłym. Większość gruczołów waha się w szerokich granicach od 2 mm do 200 mm (), przy czym górne granice są charakterystyczne dla Bovidae. Continue reading „gruczoly chlonne”

Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jako terapia początkowa w napadowym migotaniu przedsionków AD 3

Procedura ablacji była oparta na mapowaniu elektroanatomicznym (CARTO, Biosense Webster). Przezskórną ablację za pomocą cewnika o częstotliwości radiowej wykonywano otaczając lewą i prawostronną żyłę płuc cewnikiem o długości 3,5 mm z nawadnianą końcówką (NaviStar ThermoCool, Biosense Webster) lub cewnikiem z litym cackiem 8 mm (dla 15 procedur; NaviStar DS, Biosense Webster). Cewnik z irygacją (przepływ solanki, 17 ml na minutę) miał maksymalną moc 40 W, a cewnik z cewką stałą miał maksymalną moc 80 W; obie miały docelową temperaturę 55 ° C. Zmniejszono moc w lewym przedsionku tylnej ściany, aby uniknąć nadmiernego ogrzewania przełyku i innych sąsiednich struktur. Continue reading „Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jako terapia początkowa w napadowym migotaniu przedsionków AD 3”

Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jako terapia początkowa w napadowym migotaniu przedsionków AD 7

Wyniki Jakości Życia SF-36. Jakość życia nie różniła się istotnie między grupami w punkcie wyjściowym. Wyniki podsumowania fizycznego komponentu i komponentu mentalnego SF-36 znacznie poprawiły się w stosunku do wartości wyjściowych w obu grupach terapeutycznych. Wynik sumaryczny komponentu fizycznego poprawił się bardziej w czasie w grupie ablacyjnej niż w grupie leczenia farmakologicznego (tabela 2). Continue reading „Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jako terapia początkowa w napadowym migotaniu przedsionków AD 7”

Terapia noseal high-flow dla pierwotnego wsparcia oddechowego u wcześniaków ad 7

W naszym badaniu próbnym uwzględniliśmy ratujący CPAP, ponieważ w naszym poprzednim badaniu równości po leczeniu ekstubacyjnym 8 prawie połowa niemowląt, u których zawiodło leczenie wysokoprzepływowe, nie wymagała intubacji po otrzymaniu ratunkowego CPAP. Chociaż CPAP był związany z niższą częstością niepowodzeń leczenia niż terapia z wysokim przepływem, tempo intubacji nie różniło się istotnie pomiędzy dwiema grupami leczenia; ponadto niemowlęta w grupie z wysokim przepływem miały znacząco niższy odsetek urazów nosa. Jednakże niemowlęta w grupie z wysokim przepływem częściej otrzymywały krótki uzupełniający tlen, a średni czas trwania wspomagania oddychania był dzień dłuższy w tej grupie. Kliniczne znaczenie tych wyników jest niepewne.
Oślepienie interwencji nie było możliwe; w związku z tym, aby zminimalizować błąd systematyczny, wykorzystaliśmy wcześniej określone, obiektywne kryteria do określenia pierwotnego wyniku. Continue reading „Terapia noseal high-flow dla pierwotnego wsparcia oddechowego u wcześniaków ad 7”

Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla cd

Pacjenci, u których wystąpiły zmiany progowe w docelowych lub niedokolorowanych zmianach lub u których wystąpiły nowe zmiany chorobowe, mogli kontynuować terapię, jeśli byli bezobjawowi, mieli sprawność w skali ECOG 0 lub i nie mieli dowodów na szybki postęp; pacjentów oceniano 4 tygodnie później, aby ocenić możliwy dalszy postęp. Celem tego badania było określenie skuteczności klinicznej pembrolizumabu jako pierwszej terapii systemowej u pacjentów z zaawansowanym rakiem z komórek Merkela. Pierwszorzędowym punktem końcowym był obiektywny wskaźnik odpowiedzi mierzony zgodnie z RECIST, wersja 1.1.19. Dodatkowe punkty końcowe to czas przeżycia bez progresji, przeżycie całkowite i czas trwania odpowiedzi. Wszystkie zdarzenia niepożądane oceniano zgodnie ze Wspólnymi Kryteriami Terminologii NCI dla Zdarzenia Niepo.ądanego, wersja 4.21 Głównym celem badawczym było zbadanie potencjalnych korelatów laboratoryjnych pod względem aktywności klinicznej pembrolizumabu. Continue reading „Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla cd”

Skuteczność szczepionki podjednostkowej Herpes Zoster dla dorosłych w wieku 70 lat lub starszych ad 6

Częstość występowania półpaśca na 1000 osobolat wynosiła 0,9 w grupie HZ / su i 9,2 w grupie placebo, dla ogólnej skuteczności szczepionki 89,8% (95% przedział ufności [CI], 84,2 do 93,7; P <0,001) . Skuteczność szczepionki nie różniła się istotnie między dwiema grupami wiekowymi (90,0% wśród uczestników 70-79 lat i 89,1% wśród uczestników .80 lat). W analizie czasu do wystąpienia skumulowana częstość występowania półpaśca była niższa w grupie HZ / su niż w grupie placebo, zarówno w zmodyfikowanej, jak i całkowitej grupie szczepionych (wykres 2A i 2C). W zbiorczej analizie uczestników w wieku 70 lat lub starszych z ZOE-70 i ZOE-50 wystąpiło łącznie 25 potwierdzonych przypadków półpaśca u pacjentów otrzymujących HZ / su, w porównaniu do 284 pacjentów otrzymujących placebo, co spowodowało skuteczność szczepionki 91,3% wobec herpes zoster (95% CI, 86,8 do 94,5%) (Tabela 1). Skuteczność szczepionki nie różniła się istotnie pomiędzy dwiema grupami wiekowymi (91,3% u uczestników 70-79 lat i 91,4% u uczestników .80 lat); wyniki były podobne w całej zaszczepionej kohorcie (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Continue reading „Skuteczność szczepionki podjednostkowej Herpes Zoster dla dorosłych w wieku 70 lat lub starszych ad 6”

Przechowywanie czerwonych krwinek i powikłania kardiochirurgiczne

Koch i wsp. (Wydanie z 20 marca) donosi o zwiększonym ryzyku powikłań pooperacyjnych i śmierci u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym, którzy otrzymali krew, która była przechowywana przez ponad 2 tygodnie, w porównaniu do osób otrzymujących nowszą krew. Wyniki te są podobne do wyników z niedawno opublikowanego badania; w tym badaniu jednak korekta ryzyka dla zakłócających wpływów zanegowała efekt przechowywania. Koch i in. prezentują głównie dane nieobarczone ryzykiem, pomimo znacznych różnic między grupami. Continue reading „Przechowywanie czerwonych krwinek i powikłania kardiochirurgiczne”

Kontrola rytmu a kontrola dawki w przypadku migotania przedsionków i niewydolności serca czesc 4

Dane kontrolne zostały ocenzurowane w momencie ostatniego kontaktu pacjenta z badaczem lub wycofania się z badania lub, jeśli pacjent przeszedł transplantację serca, w czasie operacji. Zastosowano modele logistyczno-regresyjne jedno- i wieloczynnikowe Cox, aby wygenerować współczynniki ryzyka. Wszystkie podane wartości P są dwustronne. Rada monitorująca dane i bezpieczeństwo dokonała przeglądu badania dwa razy w roku. Pierwotne szacunki, że 1450 pacjentów będą potrzebne do badania, było oparte na 2-letniej śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych 19% w grupie kontrolnej, siła 80% do wykrycia zmniejszenia o 25% w tempie zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych w grupie kontrolnej rytmu, okres naliczania wynoszący 2 lata, całkowity czas trwania badania wynoszący 4 lata, wskaźnik utraty do obserwacji po 2% rocznie oraz dwustronny poziom alfa wynoszący 0,05 .15 W wyniku przedłużonego okresu rekrutacji obliczenia wielkości próby zostały zrewidowane w 2005 r. Continue reading „Kontrola rytmu a kontrola dawki w przypadku migotania przedsionków i niewydolności serca czesc 4”