naczynia chlonne

W miarę zwiększania się średnicy, powstaje wokół ściany śródbłonkowej perithelium, składające się z włókien klejodalnych, włókien sprężystych i nielicznych miocytów gładkich. Dzięki obecności miocytów, naczynia chłonne mogą się kurczyć rytmicznie, przejawiając ruchomość typu robaczkowatego. Jest to o tyle ważne, że u ssaków układ chłonny jest pozbawiony silników w postaci serc chłonnych, w które obfitują Urodela, a chłonka przemieszcza się w kierunku układu żylnego dzięki i wskutek skurczów przyległych mięśni. Celem zapobieżenia niewłaściwemu kierunkowi chłonki, wzdłuż naczyń chłonnych są gęsto rozsiane kieszonkowate, parzyste – zastawki chłonne (valrulae lymphaticae), przypominające zastawki żylne. Na drodze do układu żylnego chłonka, powstała w tkankach, musi ulec filtracji przez gruczoły chłonne (lymphoglandulae), o których budowie była mowa w innym miejscu . W gruczołach chłonnych chłonka wzbogaca się w limfocyty, a jednocześnie pozbywa się ciał obcych. [hasła pokrewne: tętnica zasłonowa, telefon zaufania hiv, tętnica zasłonowaia Kraków ]