Blokada PD-1 za pomocą Pembrolizumabu w zaawansowanym raku z komórek Merkla cd

Pacjenci, u których wystąpiły zmiany progowe w docelowych lub niedokolorowanych zmianach lub u których wystąpiły nowe zmiany chorobowe, mogli kontynuować terapię, jeśli byli bezobjawowi, mieli sprawność w skali ECOG 0 lub i nie mieli dowodów na szybki postęp; pacjentów oceniano 4 tygodnie później, aby ocenić możliwy dalszy postęp. Celem tego badania było określenie skuteczności klinicznej pembrolizumabu jako pierwszej terapii systemowej u pacjentów z zaawansowanym rakiem z komórek Merkela. Pierwszorzędowym punktem końcowym był obiektywny wskaźnik odpowiedzi mierzony zgodnie z RECIST, wersja 1.1.19. Dodatkowe punkty końcowe to czas przeżycia bez progresji, przeżycie całkowite i czas trwania odpowiedzi. Wszystkie zdarzenia niepożądane oceniano zgodnie ze Wspólnymi Kryteriami Terminologii NCI dla Zdarzenia Niepo.ądanego, wersja 4.21 Głównym celem badawczym było zbadanie potencjalnych korelatów laboratoryjnych pod względem aktywności klinicznej pembrolizumabu. Protokół jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu pod adresem.
Przestudiuj badanie
Protokół został zatwierdzony przez instytucjonalną komisję odwoławczą w każdym centrum uczestniczącym, a badanie przeprowadzono zgodnie z Deklaracją Helsińską i Międzynarodową Konferencją w sprawie Harmonizacji Dobrej Praktyki Klinicznej. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę przed przystąpieniem do badania. Główni badacze, we współpracy z NCI i Merck, byli odpowiedzialni za zaprojektowanie i nadzór badań oraz opracowanie protokołu. NCI był odpowiedzialny za gromadzenie i utrzymywanie danych. Manuskrypt został napisany i przygotowany przez autorów z nadzorem redakcyjnym przez NCI. Wszyscy autorzy gwarantują dokładność i kompletność zgłaszanych danych oraz przestrzeganie protokołu badania. Nikt, kto nie jest autorem, nie przyczynił się do napisania manuskryptu.
Oceny kliniczne
Wszyscy pacjenci poddani zostali komputerowemu tomograficznemu skanowaniu klatki piersiowej i brzucha (a także innych obszarów, w których wystąpiły docelowe zmiany) w czasie badania przesiewowego i 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia, a następnie w odstępach 9-tygodniowych. Po roku leczenia częstość skanowania zmniejszono do 12-tygodniowych odstępów. Oceny skanów według RECIST, wersja 1.1, zostały przeprowadzone na poziomie instytucjonalnym, z centralnym przeglądem radiologicznym wykonanym przez NCI dla pacjentów, którzy otrzymali odpowiedź. Wstępne próbki nowotworów uzyskano od wszystkich pacjentów. Okres między biopsją guza przed leczeniem a rozpoczęciem leczenia wahał się od 7 dni do 8,4 lat (mediana, 5,2 miesiąca). Pobrano próbki krwi do korelacyjnych analiz laboratoryjnych w czasie badań radiologicznych. Biopsje po leczeniu uzyskano, gdy było to klinicznie możliwe.
Guz MCPyV Status
Ostatnie lub archiwalne próbki nowotworów od wszystkich pacjentów oceniano pod kątem ekspresji onkoproteiny dużego T antygenu MCPyV za pomocą analizy immunohistochemicznej z mysim monoklonalnym przeciwciałem IgG2b (klon CM2B4, Santa Cruz Biotechnology). 22, 23. Pacjentów oceniano również pod kątem obecności przeciwciał w surowicy. lub krążące limfocyty T specyficzne dla onkoprotein MCPyV (patrz rozdział Metody w dodatkowym dodatku, dostępne w) 12. Ponieważ reaktywność limfocytów B i komórek T wobec onkoprotein MCPyV jest ograniczona do pacjentów z nowotworami MCPyV-dodatnimi, pacjenci z nieokreślonym nowotworem immunohistochemicznym wyniki, które były pozytywne dla przeciwciał w surowicy lub krążących komórek T specyficznych względem MCPyV, zostały sklasyfikowane jako mające guzy o MCPyV.11,12,24
Immunohistochemiczna analiza guza
Barwienie PD-L1 i PD-1 przeprowadzono w Merck Research Laboratories na utrwalonych w formalinie, zatopionych w parafinie fragmentach tkanek.
[przypisy: szczepionka podjednostkowa, implant zęba cena warszawa, dieta dukana faza 1 produkty ]