Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jako terapia początkowa w napadowym migotaniu przedsionków AD 6

Przedstawiono obciążenie migotaniem przedsionków oraz liczbę pacjentów bez migotania przedsionków w 7-dniowych rejestracjach Holtera z wyjściową wartością, podczas każdej wizyty kontrolnej i łącznie podczas obserwacji. Średnia ranga (test Manna-Whitneya) i wartości P dla porównań grupowych ciężaru migotania przedsionków są pokazane na dole figury. Percentyl obciążenia migotania przedsionków według grupy leczenia. Przedstawiono wartości procentowe (70%, 80% i 90%) ciężaru migotania przedsionków w obu grupach w punkcie wyjściowym i podczas obserwacji kontrolnej. Te same centyle są również pokazane dla łącznego obciążenia migotaniem przedsionków.
Nagrania Holtera były dostępne do analizy z 96% wizyt kontrolnych. Obciążenie migotaniem przedsionków było istotnie niższe podczas każdej wizyty kontrolnej niż na początku badania w obu grupach leczenia (p <0,001 dla wszystkich porównań). Nie było znaczących różnic między grupami ablacji i farmakoterapii w łącznym ciężarze migotania przedsionków (90. percentyl obciążenia arytmią, 13% i 19%, odpowiednio, P = 0,10) lub w obciążeniu migotaniem przedsionków w 3, 6 , 12 lub 18 miesięcy. Obciążenie migotaniem przedsionków było istotnie niższe w grupie ablacyjnej niż w grupie leczonej farmakologicznie po 24 miesiącach (90. percentyl, 9% vs. 18%, P = 0,007) (ryc. i ryc. 2).
Drugorzędne wyniki
Znacznie więcej pacjentów w grupie z ablacją niż w grupie leczonej farmakologicznie nie miało migotania przedsionków (85% vs. 71%, P = 0,004) oraz z objawowego migotania przedsionków (93% vs. 84%, P = 0,01) w 24 miesiące. Wyniki zostały potwierdzone, gdy wartości brakujących danych Holtera nie zostały przypisane (migotanie przedsionków, 88% vs. 74% [P = 0,003], objawowe migotanie przedsionków, 95% vs. 84% [P = 0,006]). Łączne obciążenie objawowym migotaniem przedsionków nie różniło się istotnie pomiędzy grupami ablacji i farmakoterapii (p = 0,12). Po 24 miesiącach obciążenie objawowym migotaniem przedsionków było niższe w grupie z ablacją niż w grupie leczonej farmakologicznie (90. percentyl, 0% vs. 3%, P = 0,01). Po okresie ślepej próby nie stwierdzono istotnej różnicy w czasie do pierwszego nawrotu migotania przedsionków między grupami (średni czas do wystąpienia nawrotu, 25 dni z ablacją i 27 dni z leczeniem farmakologicznym, współczynnik ryzyka w przypadku ablacji w porównaniu z leczeniem farmakologicznym, 0,79; % przedziału ufności, 0,57 do 1,09, P = 0,16).
Trzepotanie przedsionków wykryto u 31 pacjentów w grupie ablacyjnej i 40 pacjentów w grupie leczenia farmakologicznego (P = 0,25) w trakcie 2-letniego okresu obserwacji. Trzepotanie przedsionków było częściej obserwowane u pacjentów z grupy leczonej lekiem, którzy byli poddawani ablacji dodatkowej niż u tych, którzy nie byli leczeni (43% vs.
[patrz też: endoprotezy stawu biodrowego, stosunek albumin do globulin, talasemia objawy ]